Admin Panel

Autor: admin

  • Informacje ogólne – PPP

    Pomoc psychologiczno – pedagogiczna udzielana wychowankowi przedszkola polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dziecka oraz rozpoznawaniu jego indywidualnych możliwości psychofizycznych, wynikających w szczególności:

    • z niepełnosprawności
    • z niedostosowania społecznego
    • z zagrożenia niedostosowaniem społecznym
    • ze szczególnych uzdolnień
    • ze specyficznych trudności w uczeniu się
    • z zaburzeń komunikacji językowej
    • z chorób przewlekłych,z w sytuacji kryzysowych lub traumatycznych
    • z niepowodzeń edukacyjnych,z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową wychowanka i jego rodziny
    • sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi
    • z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego
    • w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą

    Pomoc psychologiczno – pedagogiczna udzielana w przedszkolu rodzicom wychowanków i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy psychologiczno – pedagogicznej dla dzieci.

    Korzystanie z pomocy psychologiczno – pedagogicznej w przedszkolu jest dobrowolne i nieodpłatne.

    Pomocy psychologiczno – pedagogicznej udzielają nauczyciele pracujący z dzieckiem oraz specjaliści zatrudnieni w przedszkolu: psycholog, logopeda, terapeuta integracji sensorycznej, rehabilitant ruchowy, terapeuci pedagogiczni.

    Pomoc psychologiczno – pedagogiczna udzielana jest w przedszkolu zgodnie z obowiązującą procedurą.

  • Informacje ogólne – WWR

    Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka to wielospecjalistyczne, kompleksowe i intensywne działania mające na celu stymulowanie funkcji odpowiedzialnych za rozwój psychomotoryczny i komunikację małego dziecka niepełnosprawnego lub zagrożonego niepełnosprawnością, od chwili jej wykrycia do czasu podjęcia przez dziecko nauki w szkole, a także pomoc i wsparcie udzielane rodzicom i rodzinie w nabywaniu przez nich umiejętności postępowania z dzieckiem w zakresie określonym przez indywidualny program wczesnego wspomagania. Zajęcia odbywają się na terenie przedszkola w gabinetach terapeutycznych, gabinecie logopedycznym oraz gabinecie Integracji Sensorycznej.

    Zajęcia prowadzone są przez zespół specjalistów posiadających przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym:

    • psychologa
    • logopedęneurologopedę
    • oligofrenopedagogów
    • surdopedagoga
    • tyflopedagoga
    • rehabilitanta
    • terapeutę Integracji Sensorycznej

    Rodzice, którzy chcą, aby ich dziecko zostało objęte wspomaganiem rozwoju są zobowiązani do złożenia (u dyrektora przedszkola) wniosku o objęcie dziecka wczesnym wspomaganiem rozwoju. Do wniosku należy załączyć Opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka.

  • Zajęcia rewalidacyjne

    Dla dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanego przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną organizowane są zajęcia rewalidacyjne dostosowane do określonych niepełnosprawności. Rewalidacja to działania, które przy zastosowaniu specjalnych metod i środków umożliwiają osobie niepełnosprawnej jak najlepszy rozwój fizyczny, psychiczny oraz społeczny.

    Celem oddziaływań rewalidacyjnych jest rozwój i aktywizowanie tych wszystkich właściwości intelektualnych i osobowościowych dziecka, które umożliwiają mu pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Do zajęć organizowanych w naszym przedszkolu nalezą: usprawnianie widzenia, orientacja w przestrzeni, terapia logopedyczna, zajęcia rozwijające komunikację i umiejętności społeczne, wspomaganie rozwoju intelektualnego, rehabilitacja ruchowa, Integracja Sensoryczna.

    Zajęcia rewalidacyjne prowadzą nauczyciele posiadający odpowiednie przygotowanie do prowadzenia poszczególnych rodzajów zajęć.

  • Praca z dzieckiem zdolnym

    Praca z dzieckiem zdolnym w przedszkolu ukierunkowana jest na rozwijanie jego zdolności indywidualnych oraz zainteresowań poprzez:

    • stwarzanie warunków do odkrywania, eksperymentowania, poznawania, działania, przeżywania w różnych formach
    • kształtowanie u dzieci wiary we własne możliwości
    • rozwijanie u dziecka możliwości umysłowych, stwarzanie sytuacji doskonalących pamięć, umiejętność skupienia uwagi, zdolność kojarzenia, logicznego, twórczego i oryginalnego myślenia, a także działania
    • rozbudzanie ciekawości poznawczej, twórczego działania oraz samodzielności
    • tworzenie warunków, w których dziecko rozwija nabyte doświadczenia językowe, ze szczególnym uwzględnieniem umiejętności czytania i pisania
    • kształtowanie i rozwijanie ekspresji, twórczej postawy, wrażliwości na piękno, wrażliwości estetycznej, pomysłowości, wyobraźni i muzykalności

  • Bajkoterapia

    Świat bajek swoim przekazem zaczarowuje i odmienia dziecko. Pobudza jego ciekawość, staje się bliższy jego sercu, dzięki czemu lepiej radzi sobie ono ze swoimi problemami. Wykorzystując bajki do celów terapeutycznych, oddziałujemy nie tylko na zmianę postawy dziecka, ale również na jego wyobraźnię oraz moralność. W trudnych sytuacjach życiowych bajkoterapia ma za zadanie wspierać odbiorcę i kompensować jego niezaspokojone potrzeby oraz oczekiwania. Nadrzędnym celem bajkoterapii jest sprawienie, aby dziecko uwierzyło we własne siły i swoją wartość.

  • Dogoterapia

    Dogoterapia to metoda wykorzystująca psy w rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Główne działanie tego rodzaju terapii kontaktowej polega na nawiązaniu psychicznej więzi ze zwierzęciem. W naszej placówce psy wspomagają proces rehabilitacji naszych podopiecznych. Kontakt z czworonogiem sprawia, że nasze dzieci stają się bardziej pewne siebie i otwarte w kontakcie.

    Zajęcia polegają na zabawach z psem, spacerach po sali, karmieniu, przytulaniu, głaskaniu psa. Opiekun psa zawsze jest obecny podczas zajęć i czuwa nad swoim czworonogiem.

    Pies nie dziwi się, nie ocenia, nie krytykuje, przyjmuje dziecko takim jakim jest, pies nie denerwuje się gdy dziecku coś się nie uda, pies jest cierpliwy, tolerancyjny, pełen spokoju i ciepła, pies poddaje się aktywności osoby niepełnosprawnej, pies pozwala odczuć zadowolenie i satysfakcję z podejmowanych działań, pies pozwala odczuć sukces po wykonaniu zadania, pies mobilizuje do działania, wzbudza motywację do wykonania ćwiczenia.

  • Terapia ręki

    Nasze ręce jako wyspecjalizowany narząd odpowiedzialne są w naszym ciele za wiele funkcji, m.in. za: popychanie, podnoszenie ciężarów, siłowanie się. Jednocześnie ręce potrafią wykonywać bardzo precyzyjne i skomplikowane ruchy w zakresie: samoobsługi, rysowania, pisania, a nawet artykulacji i szeroko pojętej komunikacji.

    Terapia ręki to przede wszystkim usprawnianie małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów rąk, dłoni i palców. Terapia ręki to również dostarczanie wrażeń dotykowych, umożliwiających poznawanie różnych kształtów, struktur materiałów oraz nabywanie umiejętności ich rozróżniania. Głównym celem terapii ręki jest osiągnięcie samodzielności w zakresie podstawowych czynności życia codziennego.

    Do innych celów terapii ręki zalicza się także: poprawę umiejętności chwytu, wypracowanie zdolności skupienia uwagi i patrzenia, wzmacnianie koncentracji, poprawę koordynacji wzrokowo – ruchowej, przekraczanie linii środka ciała.

  • Terapia behawioralna

    Behawioralny proces terapeutyczno – edukacyjny polega na kształtowaniu u dziecka jak największej ilości zachowań adaptacyjnych, które rozwiną jego niezależność i umożliwią mu efektywne funkcjonowanie w środowisku.

    Podczas zajęć terapeutyczno – edukacyjnych realizujemy 3 najbardziej podstawowe cele terapii behawioralnej (ABA), a mianowicie:

    • Rozwijanie zachowań deficytowych (czyli zachowań, które uważa się za normalne i pożądane u dziecka w pewnym wieku, a które u danego dziecka występują zbyt rzadko lub nie występują wcale, np. motywacja, naśladowanie, prawidłowa mowa, okazywanie uczuć, zabawa tematyczna, samoobsługa itp.)
    • Redukowanie zachowań niepożądanych (czyli: zachowań destrukcyjnych, agresywnych i autoagresywnych, auto stymulacyjnych, rytualistycznych, zakłócających naukę, nieprawidłowych reakcji emocjonalnych, odmawianie jedzenia, nieprawidłowa mowa).
    • Generalizowanie i utrzymywanie efektów terapii w czasie (zachowanie jest zgeneralizowane, wówczas gdy jest trwałe, pojawia się w różnych środowiskach, w obecności różnych osób oraz rozszerza się na zachowania pokrewne.

  • Terapia integracji sensorycznej

    Terapia integracji sensorycznej (SI) określana jest mianem „naukowej zabawy”. Podczas sesji dziecko huśta się w hamaku, toczy w beczce, jeździ na deskorolce czy balansuje na kołysce. Przez zabawę przyjemną i interesującą dla dziecka dokonuje się integracja bodźców zmysłowych oraz doświadczeń płynących do ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala na lepszą organizację działań.

    Terapia SI nie jest uczeniem konkretnych umiejętności (np. jazda na rowerze, pisanie, czytanie), ale usprawnianiem pracy systemów sensorycznych i procesów układu nerwowego, które są bazą do rozwoju tych umiejętności. W toku pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy, jak np.: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo – ruchowa. Zadaniem terapeuty jest, przy zastosowaniu odpowiednich technik, eliminowanie, wyhamowywanie lub ograniczenie niepożądanych bodźców obecnych przy nadwrażliwościach sensorycznych lub dostarczanie silnych bodźców, co jest konieczne przy podwrażliwościach systemów sensorycznych.

    Terapia bazuje na neurofizjologii dzięki czemu terapeuci SI wiedzą jak działa mózg, w jaki sposób zmysły odbierają i integrują informacje potrzebne do codziennego funkcjonowania. Uczymy się i rozwijamy się przez zmysły. Wszystkie informacje zmysłowe docierające z ciała i z otoczenia są niezwykle ważne dla budowania wiedzy o sobie (swoim ciele, położeniu poszczególnych części ciała) i wiedzy o świecie. W prawidłowym rozwoju dziecka niezwykle ważny jest ruch i bezpośrednie doświadczenia zmysłowe. Dobrze zaplanowane i systematycznie wykonywane codzienne czynności oraz właściwa zabawa stanowią solidny fundament do prawidłowego rozwoju. 

  • Rehabilitacja ruchowa

    W ramach zajęć prowadzone są: ćwiczenia czynne, ćwiczenia bierne, ćwiczenia wzmacniające osłabione grupy mięśniowe, ćwiczenia rozciągające mięśnie przykurczone, ćwiczenia samoobsługowe, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia równoważne, ćwiczenia ogólnorozwojowe.

    Zajęcia maja na celu rozwijanie zdolności do koncentracji uwagi i uczenia się zachowania celowego, rozwijanie funkcji percepcyjnych i ruchowych.